jueves, 28 de febrero de 2013

Corazón en coma.



Supe que caería en el instante que tus ganas cambiaron,
este dolor opresor me ofusca y me tiñe de azabache,
no soy más que la muerte, que busca aceptación,
que suele decirse que no es más que un bache.
Por muy lúgubre que sea, abro los ojos y diviso
diviso los días sombríos hasta antaño, 
y llevo a un veredicto final diáfano
y pinzel en mano me dispongo a pigmentar
cada rastro de mi, dejando huellas con mis pisadas
que serán a partir de ahora lo más jocosas posibles.
y lápiz en mano me dispongo a escribir mi destino
y veo que sin ti, ya no escribo versos de amor
que eran mi aliento y sin fin, mi liberación.




                                                                                                                                                   P.Andreu






martes, 26 de febrero de 2013

Pecar es de pecadores.



Cuál jinete armado de valor, 
tu fuiste mi lanza.
Mis ganas de luchar
las grité como 'tu piel'.
Ahora estoy herida 
y tu estás en el inframundo
queríéndome condenar a ti.
Siento que será perdición 
pero que mejor rendición 
que caer en tus zarzas.




P.Andreu 




lunes, 21 de enero de 2013

Camí per fer.


Com gotes d'aigua que hem llisquen,
sento el temps passar dins meu
Se que arribaré  arreu
però les veus sabem que veten.

Sempre sento un gran carisma,
llàstima que no fora propi,
totes les ganes fan consorci,
i m'empenyen a ma estima.

Ara que he callat les veus,
hem sento més aprop del terme
terme que acull tot el delme
delme de mes crits lleus.

Ho aconseguiré y prou
proposit meu rere proposit 
podré, ho sabem i ben dit
hem dic que puc y més no plou.



P.Andreu





lunes, 7 de enero de 2013

Nada para muchos, todo para mi.



Saber de ella, 
de sus versos y quehaceres,
de sus ritmos y arítmias,
de sus ganas y su desdén,
de cada gramo y cada quilo,
de cada palabra inquieta y cada silencio profundo, 
de cada pensamiento obsceno y cada mejor intención.
Quiero entrar en ti,
para no salir,
 sin ponerte al fin cara
y no tan sólo ver el retrato que muestras, 
sín solucionar solucionar éste misterio 
que me ha hecho sonámbulo pensador
aún cuando nadie piensa.




P.Andreu





Oposiciones a ti.



Como una cantante muda.
Como una música sorda.
Como una catadora insípida.
Como una megalomana ciega.
Así estoy yo sín ti, 
así estás tu conmigo.




P.Andreu





Quiero-TE



Quiero susurrarte...
quiero hacerte...
quiero conocerte, 
quiero aprender de ti, 
quiero respirarte.
Quieres que te ame, 
pero no comprendes 
que yo voy más allá




P.Andreu




viernes, 4 de enero de 2013

Mi yo anterior.


Mi infancia son recuerdos de expresión ilimitada,
donde el sonrojo no era vergonzoso para mi meollo,
donde dar amor era tan solo bonanza indolora,
y donde caerse no era más que un rasguño sin suplicio.

Más después de despertar de esa quimera
fui almacenando desdichas y memorias
en una pequeñez tal como la de una diminuta caja,
en la que coloqué los tópicos más sustanciales de la humanidad.

El primer amor que empieza con locura y termina con dolor,
el primer desengaño aparentemente infranqueable,
la primera vez en sentir aflicción por estimar y no ser correspondido,
El sentirse incomprendido y desamparado por no tenerte conmigo.

Atesoré también lo óptimo de vivir,
el inquietante movimiento interior al mantener un contacto ínfimo,
el primer abrazo que hizo florecer en mi gotas de emoción,
ésa sensación de flotar sobre nubes al enamorarse...

Ahora acabo de sentir ése anhelo de nuevo,
ésa apetencia de sentarme a tu vera y transmitirte mi pasado,
para que puedas saber cada milímetro de mi sin engaño,
para que puedas amarme en mi totalidad.

Destapamos mi pasado sentadas junto al presente,
sentiste mi dolor y mi alegría en cada trance,
viste quien me hirió y quien me quiso hasta morir,
Viste mil y un instante en mi caja.

Sólo a ti te he desvelado el secreto de mi vida,
sólo tu has visto todo mi dolor y como pude con él,
y ahora sólo te pido a ti que te quedes con esta caja,
para reconstruir otra llena de felicidad a tu lado.

Ya me tienes toda por ti, sin más te digo que te quiero
tu sonríes, con los ojos encharcados y conmovidos,
Me das una caja distinta, tu mirada pide que la abra.
La obedezco y veo que dentro hay una nota,
reconozco tu caligrafía escribiendo : INFINI.





P.Andreu







viernes, 21 de diciembre de 2012

As de reinas.


Os tengo aquí.
A mis reinas.
Reposando a mi lado...
Y que haría yo sin ellas?
Sólo se agradecérselo así 
Visualizándolas y memorizándolas
Para que este rato, 
dure un rato más en mi.
Y aquí seguiré admirándolas y queriéndolas, 
Como solo yo sé,
Con un gesto tan simple,
como apretándome contra sus pechos
Y bailar al ritmo que me toque su melodía.



P. Andreu